komentarz do tory (25) – nie dla wegetarian

caw צַ֤ו - rozkaż (kpł. 6,1 – 8,36) – to dalszy ciąg instrukcji składania bogu ofiar, ale wegetarianin nie ma tu żadnych szans, to znaczy, że judaizm w wersji ekstremalnie bogobojnej, uznającej potrzebę odbudowy świątyni, by tam składać ofiary zgodnie z torą, nie daje racji bytu tym, którzy nie chcą zabijać zwierząt ani jeść ich mięsa. przeczytajmy fragment instrukcji (8,23-24): „i ucisnął aharon i jego synowie swymi rękami głowę barana. zarżnął! (וַיִּשְׁחָ֓ט) i wziął mosze [mojżesz] z jego krwi, i pomazał środkową część prawego ucha aharona i kciuk jego prawej ręki, i duży palec jego prawej nogi [i podobnie zrobił z jego synami - hkp]. a pozostałą krwią opryskał mosze ołtarz dookoła” (przekład tora pardes lauder). a zatem: jaką wartość wnosi do dzisiejszego świata czytanie tych słów. przecież każdy wie, że to już prehistoria i nie ma co epatować siebie, swoich dzieci i otoczenia tym horrorem. zwoje tory w synagodze przechowywane są w ארוך הקודש aron hakodesz – w świętej skrzyni. i ten fragment tory niech zostanie w niej na wieki, a jeśli tam jeszcze nie ma kłódki, to warto ją założyć, a klucz oddać historykom.

8 wyświetleń0 komentarzy

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie

behar בְּהַ֥ר na górze (kpł. 25,1-26,2) – ten fragment tory nie opowiada żadnej historii, nic się tam nie dzieje oprócz tego, że kiedy mojżesz משה był na górze synaj סִינַ֖י bóg wyłożył mu swoje praw

emor אמור powiedz (kpł. 21,1 – 24,23) - prawa dotyczące kohenów, kobiet i ożenków, szabatu i świąt. to tutaj jest znane na całym świecie prawo oko za oko עין תחת עין ajn tachat ajn (24.20), które rabi

kedoszim קְדֹשִׁ֣ים święci (kpł. 19,1 – 20,28) czy ten fragment tory należy wyciąć z całości, oprawić w ramki, chodzić po podwórku i głosić jego prawdę? miłość, szacunek do człowieka, miłosierdzie, uc