tora co tydzień - mike'c

mike’c – to dziesiąty fragment tory (rdz. 41,1-44,17) na kolejny tydzień i nie ma w nim żadnego z תרי"ג מצוות tarjag micwot - 613 przykazań [nakazów i zakazów]. józef josef znalazł się w więzieniu faraona faro’ פרעה, który pewnej nocy miał dwa sny: siedem krów brzydkich pożarło siedem krów pięknych oraz siedem kłosów cienkich pochłonęło siedem kłosów pełnych. nikt nie potrafił tego wyjaśnić, aż jeden z byłych więźniów przypomniał sobie, że w więzieniu był נער עברי עבד naa’r iwri ewed młodzieniec hebrajski niewolnik, który objaśniał sny. posłano po niego, a był nim józef josef, którego, po objaśnieniu snów faraona, po zapowiedzi siedmiu lat dobrobytu a potem siedmiu lat głodu, faraon mianował najważniejszą osobą w państwie. i gdy nadeszły owe lata tłuste שבע גדול sawa’ gado’l (wujek: żyzności wielkiej. neufeld: wielkiej okwitości) i chude to jest głodu רעב ra’aw (wujek: nieurodzaju), józef zarządzał państwem, sprzedawał zboże egipcjanom i światu. jego ojciec jaakow jakub posłał zatem do egiptu dziesięciu synów, a beniamina zatrzymał w domu. w egipcie józef rozpoznał braci, ale oni jego nie rozpoznali. powiedział do nich: jesteście szpiegami מרגלים meragli’m. zatrzymał jednego z braci, szymona, żądając przyprowadzenia beniamina i pozwolił im odejść, sprzedawszy im zboże, choć pieniądze włożył potajemnie do ich worków. bracia przerazili się (wujek: polękali), że to jakaś intryga, dlatego jaakow na powrotną drogę do egiptu dał im pieniądze do zwrotu oraz na nowe zboże. w egipcie józef zaprosił ich na posiłek, ale oni bali się, mówiąc - józef chce napaść na nas להתנפל עלינו lehitnape’l alejnu, więc zaczęli tłumaczyć, że nie wiedzą kto włożył pieniądze do ich worków. józef powiedział (wujek): pokój z wami. nie bójcie się שלום לכם אל תיראו szalom lache’m al. tirau’. wziął pieniądze i oddał im szymona. podczas posiłku józef zobaczył beniamina i נכמרו רחמיו אל-אחיו nichmeru’ rachama’w el-achiw wezbrały jego uczucia do brata (wujek: się wzruszyły były wnętrzności jego nad bratem swym. neufeld: zagorzała czułość jego ku bratu swojemu). a potem razem pili i upili się z nim ישתו וישכרו עמו waisztu’ waiszkeru’ imo’. i znów józef włożył pieniądze do ich worków ze zbożem, a do worka beniamina włożył też srebrny puchar גביע הכסף gwija’ hakesef (wujek: kubek. neufeld: kielich), a potem posłał za nimi człowieka, który znalazł ów puchar i powiedział: למה שלמתם רעה תחת טובה lama szilamte’m ra’a tachat towa’? wujek: przeczeście oddali złe za dobre? neufeld: dla czegoście odpłacili złem za dobre? gdy wrócili do miasta, józef powiedział: ten u którego znaleziono puchar - będzie moim niewolnikiem יהיה לי עבד ichie’ li ewed.

2 wyświetlenia0 komentarzy

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie

behar בְּהַ֥ר na górze (kpł. 25,1-26,2) – ten fragment tory nie opowiada żadnej historii, nic się tam nie dzieje oprócz tego, że kiedy mojżesz משה był na górze synaj סִינַ֖י bóg wyłożył mu swoje praw

emor אמור powiedz (kpł. 21,1 – 24,23) - prawa dotyczące kohenów, kobiet i ożenków, szabatu i świąt. to tutaj jest znane na całym świecie prawo oko za oko עין תחת עין ajn tachat ajn (24.20), które rabi

kedoszim קְדֹשִׁ֣ים święci (kpł. 19,1 – 20,28) czy ten fragment tory należy wyciąć z całości, oprawić w ramki, chodzić po podwórku i głosić jego prawdę? miłość, szacunek do człowieka, miłosierdzie, uc