tora co tydzień - jitro

jitro – siedemnasty fragment tory (wj. 18,1-20,23) na kolejny tydzień. z 613 przykazań [nakazów i zakazów] תרי"ג מצוות tarjag micwot, poznaliśmy dotąd 24. w tym fragmencie jest ich 17, włącznie z dziesięciorgiem przykazań, znanych z kościoła, choć niedokładnie tak samo. na przykład w kościele nie ma zakazu wykonywania „bożków”, cokolwiek to znaczy.

najpierw jest spotkanie z jitro (jetro), kapłanem midianickim, który jest teściem mojżesza, z żoną mojżesza i jego dwoma synami. וישאלו איש-לרעהו לשלום waiszalu’ isz-lereehu’ leszalo’m. i wypytywali jeden drugiego o powodzenie. gdańska, bt, brytyjka, śtb, eib: o powodzenie. zofii: pozdrowiłasta sie społu słowy pokojnymi. wujek: który wyszedłszy naprzeciwko powinnemu swemu, pokłonił się i pocałował go: i przywitali się spólnie, słowy spokojnemi. cylkow: wywiadywali się jeden o powodzenie drugiego. kruszyński: o zdrowie. mieses: spytali się nawzajem o pomyślność. romaniuk: wypytali się nawzajem, co dzieje się u jednego i drugiego. jetro ucieszył się tym, co bóg zrobił dla hebrajczyków i że ukarał faraona i ויקח עלה וזבחים wejika’ch ola’ uzewachi’m. przyniósł ofiary całopalne i ofiary pokoju. kruszyński: krwawą ofiarę i ofiary. brytyjka i śtb: całopalenia i ofiary rzeźne. poznańska: całopalenie i ofiary krwawe. romaniuk: zwierzęta na ofiarę krwawą i całopalną. zewachim to ofiary rzeźne. natomiast ola’ czyli całopalenie (bo nic z niej się nie zjada) to właśnie grecki holokaust, holocaust, a hebrajskie szoa shoah to polskie zagłada. następnego dnia mojżesz ישב לשפט את-העםjesze’w liszpo’t et-haa’m. zasiadł, aby sądzić ludzi. מן-הבוקר עד-הערב min-habo’ker ad ha-e’rew. od rana do wieczora. za radą teścia, mojżesz wybrał spośród ludu אנשי-חילansze’j chail. znakomitych ludzi. zofii: męże stateczne. wujek: męże potężne. cylkow, mieses, bt, bytyjka, poznańska, śtb: mężów dzielnych. kruszyński i eib: mężów zdolnych. romaniuk: mężów roztropnych. w końcu hebrajczycy docierają na pustynię סיניsina’i, do stóp góry synaj. משה עלה אל-האלהיםmosze ala’ el-haelohi’m. mosze wspiął się do boga. większość: wstąpił do boga itp. romaniuk: mojżesz udał się na rozmowę z bogiem. wtedy jahwe przywołał go ku sobie na górę i polecił przekazać ludowi, że jeśli będziecie mnie słuchać i będziecie przestrzegać את-בריתי והייתם לי סגלה מכל-העמים et-briti’ wehaji’tem li sgula michol-haami’m. mojego przymierza, będziecie dla mnie najbardziej ukochanym spośród wszystkich ludów. wujek, brytyjka, gdańska: własnością ze wszech narodów. cylkow: staniecie się skarbcem moim z pomiędzy wszystkich ludów. kruszyński: szczególną własnością z pośród wszystkich narodów. mieses: drożsi niż narody wszystkie. bt: szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów. romaniuk i jeszcze inni, powtarza się: własnością. śtb: skarbem, wybranym z pomiędzy wszystkich ludów. i dalej: תהיו-לי ממלכת כהנים וגוי קדושtihiju-li mamlechet kohanim wegoj kadosz. będziecie mi Królestwem Szlachetnie Urodzonych i Świętym Narodem. zofii: krolewstwo księskie a lud święty. wujek, gdańska1881: królestwem kapłańskiem i narodem świętym. cylkow, kruszyński: państwem kapłanów i narodem świętym. inni podobnie. romaniuk: królestwem kapłanów i moim ludem świętym. i były grzmoty i błyskawice, góra się trzęsła, grzmiała trąba, szofar czyli róg barani i w końcu bóg przekazał swoje prawa. o dwóch tablicach, które bóg wyrył i przekazał, a mojżesz je rozbił i musiał sam ryć nowe – o tym w torze później. tymczasem mojżesz zszedł do ludu i powiedział, że bóg mu powiedział את כל-הדברים האלה et kol-hadwarim haele. wszystkie te słowa. zofii: rzeczy ty to wszyćki. czyli między innymi owych dziesięć przykazań, dekalog, wokół którego też są różne zdania. sprawa jest generalnie znana i dość zakręcona, więc my na zakończenie przestawimy je w porządku kolejnych 613 przykazań, od 25 do 41. a zatem przykazanie 25/2. אנוכי ה' אלהיךanochi’ he’ eloche’jcha. ja jestem dalet twój bóg. mieses i śtb dodają: wiekuisty. to kwestia wiary, według naszej systematyki przydatności do dzisiejszego życia ma wartość tylko dla wierzących. dla nas, kwestia czy jest czy nie ma boga, jest otwarta i nie wnosi nic, zatem wciąż pozstają w puli dwa przykazania istotne. kolejne: 26/2 לא יהיה לך אלהים אחרים lo ihije lecha’ elohi’m acheri’m. nie wolno ci mieć innych bogów oprócz mnie. większość: cudzych bogów. 27/2 אל תעשה לך פסל וכל תמונה al. taase’ lecha’ pesel wechol tmuna’. nie wolno ci zrobić sobie figury ani żadnego obrazu. 28/2 לא תשתחוה tu odchodzę od przekładów pardes lauder i wszystkich, bo to dość nudne teksty i zastępuję je własną redakcją: nie kłaniaj się im. 29/2 לא תעבדם lo taawdem. nie służyć im. 30/2 לא תישא את-השם ה' אלהיך לשוא lo tisa’ et haszem elohe’jcha laszaw. nie mów na próżno imienia boga. 31/2 זכור את-יום השבת לקדשו zacho’r et-hajo’m haszaba’t lekadszo’. pamiętaj dzień soboty święcić. każdy dzień należy święcić i nie wyróżniać innych. 32/2 לא תעשה כל-מלאכה lo taase’ kol melacha’. nie wykonuj żadnej pracy. według nas: wykonuj jak zawsze. 33/4 כבד את-אביך ואת-אמך kabed et-awi’cha wee’t ime’ch. czcij ojca i matkę. 34/5 לא תרצח lo tircach. nie morduj. tak dosłownie i tak śtb oraz eib. reszta: nie zabijaj. 35/6 לא תנאף lo tina’f. nie cudzołóż. tu bez komentarza przyjmiemy, choć przydałby się. 36/7 לא תגנוב lo tignow. nie kradnij, ok. nawet jeśli chodzi o porywanie człowieka. 37/8 לא-תענה ברעך ברעך עד שקר lo-taane’ beree’cha ed szeker. pardes lauder: nie wolno ci świadczyć przeciwko twojemu bliźniemu jako fałszywy świadek. 38/9 לא תחמד lo tachmod. nie pożądaj. 39/9 אלהי כסף ואלהי זהב לא תעשו לכם elohei’ kesef weelohei’ zaha’w lo taasu’ lache’m. wujek: nie będziecie czynić bogów śrebrnych, ani bogów złotych będziecie czynić sobie. 40/9 לא תבנה אתהן גזית lo tiwne’ ethe’n gazi’t. nie buduj z kamienia ciosanego. chodzi o ołtarz. 41/9 ולא תעלה במעלות welo taale’ bemaalot. i nie wchodź po schodach. chodzi o kohenów wstępujących na ołtarz. tyle. dotąd mamy dziewięć aktualnych przykazań na czterdzieści jeden. do rewizji zostały pięćset siedemdziesiąt dwa przykazania obowiązujące żydów.

13 wyświetleń0 komentarzy

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie

behar בְּהַ֥ר na górze (kpł. 25,1-26,2) – ten fragment tory nie opowiada żadnej historii, nic się tam nie dzieje oprócz tego, że kiedy mojżesz משה był na górze synaj סִינַ֖י bóg wyłożył mu swoje praw

emor אמור powiedz (kpł. 21,1 – 24,23) - prawa dotyczące kohenów, kobiet i ożenków, szabatu i świąt. to tutaj jest znane na całym świecie prawo oko za oko עין תחת עין ajn tachat ajn (24.20), które rabi

kedoszim קְדֹשִׁ֣ים święci (kpł. 19,1 – 20,28) czy ten fragment tory należy wyciąć z całości, oprawić w ramki, chodzić po podwórku i głosić jego prawdę? miłość, szacunek do człowieka, miłosierdzie, uc