polak z moralnością żydowską

rozmowa z karolem urodzonym w 1990 w oświęcimiu, który nie podaje swego nazwiska, kiedy mówi, że przeszedł konwersję na judaizm reformowany, bo „twierdzi, iż czuł, że jego moralność jest moralnością żydowską, a nie katolicką.” ciekawe, co je różni. chciał zostać żydem, ale jarmułkę כיפה kipá nosi tylko pod czapką ze strachu przed antysemitami (swoją drogą nie wiadomo po co, skoro już ma nakrycie głowy, zresztą i tak nie wymagane prawem, tylko tradycją). uważa, że polacy zniszczyli warszawę podczas powstania. rozstał się żoną katoliczką, bo uprawiała bałwochwalstwo. ten artykuł to świetny materiał na publiczną dyskusję, na omówienie zdanie po zdaniu wyrażonych tam treści. do rana byśmy nie poszli do domów. a karol pewnie dalej pozostałby anonimem nie lubiącym polski, polaków i chrześcijan, ale lubiący żydowską moralność – ale czy potrafiłby o niej powiedzieć coś więcej i wybronić ją jako wartość w życiu człowieka? a wy – potrafilibyście? zapraszamy żydów, chrześcijan, innych wierzących i niewierzących.


http://konfrontacja.com.pl/panorama/jak-zostalem-zydem


12 wyświetleń1 komentarz

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie

czego chciał? wdowa, nili oz נילי עוז właśnie wydała książkę mój amos עמוס שלי i pisze, że po jego śmierci znalazła całkiem świeżą karteczkę z zapiskiem, by poprosić nili, by znalazła kogoś, któ naucz

oczywiście, że nie da się czytać książek jedna po drugiej, to znaczy na siłę można, ale po co się męczyć, skoro można z kilkoma na raz. to zaspokaja moje żądze. zatem, ostatnio znów podczytuję pinchas